özel hayattan insan çıkarma!

bunu bana ilk olarak bay G. söylemişti ''özel hayattan insan çıkarma'' . ben bunu asla yapamıyorum işte biri giriyor hayatımı canımı çok fazla acıtmasına rağmen onu hayatımdan çıkaramıyorum ve sırf bu yüzden hep terk edilen ben oluyorum. ve terk edildiğimde kendimi bir köşeye gizlenip ağlarken buluyorum. ve son zamanlarda da onun benden uzaklaştığını fark ediyorum bunun tam tersini savunsa da o durum bundan ibaret. yavaş yavaş uzaklaşıyor ve ben ona ulaşamıyorum. ben bu senaryonun sonunu çok iyi biliyorum gün gelicek ve o da terk edecek bense gene bir köşeye sinmiş şekilde ağlıyor olucam... kendimi toparlıyamıycam ve çok üzülücem neyse işte böyle bişiler....

aslında geçmiş acıtmaz canımızı... canımızı acıtan onu hatırlama biçimimiz!

kimse anlamıyo beni gerçekten bay S.
ve sen gene yoksun....
ben kendimi bok gibi hissediyorum
ve sen gene yoksun....

bu sahneyi izlerken eskiye gittim resmen kendimi izliyormuş gibi oldum!

Senden sonra çok değiştim ben Leyla... O kadar değiştim ki herhalde tanıyamazsın görsen.. Beni seven herkesi kırıyorum... Dinlemiyorum umursamıyorum söylediklerini... Bomboş yaşıyorum.Ne söylediğimin farkındayım... Ne insanların ne sevdiklerimi... Niye böyle biliyor musun?... Çünkü sen hep kafamın içindesin... Leyla senin fikrin kafamın içinde bir hayalet gibi.. Ve ben o hayaletle uyuyorum her gece.. Nolur yaşamama izin ver... Tekrar birilerini sevmeme izin ver... Ölemem ben öldüremem kendimi Leyla .. Babamı yalnız bırakamam... Yanına gelemem Leyla. Çok uğraştım seni getirmek için ama yapamadım...Nolur izin ver bana...Biraz mutlu olmak istiyorum sadece o kadar....Sen yanımda ol yine kal. Ama nolur bana izin ver....

Üçümüz birden sevinemez miyiz....

neresinden baktığındır önemli olan!

....

bazen tam olarak neyi özlediğimi bilmiyorum. ama çok özlüyorum o ayrı...
sadece korkuyorum hayatımdaki insanları kaybetmekten ve ben ne zaman böyle hissetsem mutlaka birini kaybederim.....

Hiç beklemediğiniz bir şarkı, hiç beklemediğiniz bir anda, sizi darmadağın edebiliyor.

değişim vol. 1

bazen sadece değişmek istersin.
bende 2 gün önce değişmeye karar verdim ve ilk adım olarak spora başladım umarım uzun bir süre bu böyle gider. o kadar hamlaşmışım ki bacaklarım inanılmaz ağrıyo ama bu ağrılar geçicek ve yaza mutlu mutlu bir görüntü olucak =)

nerden.....

nereye =)

keşke 30 olsam!

her yaşın ayrı bir güzelliği olduğuna inananlardan değilim ne yazık ki, özellikle de 20'li yaşlar tam bir cinnet bana göre tamam 7 ile 10 yaş arası ohh keyif okula gidersin beslenme çantan full dolu olur eve gelirsin annen baban yardım eder ödevlerine tek derdin sokakta biraz daha fazla oynamak ve yerli malı haftasında okula ne götürmen gerektiği olur ohh mis vallahi. ama 20'li yaşlar öyle değil malesef. her şey 18 yaşında başlıyor önce öss stresi ardından ünv yerleşme stresi ve en sonunda ünv stresi vizeler ve finaller. tam bir dert gıcık ev sahipleri etrafında bir türlü laftan anlamayan insanlar bir türlü adapte olamadığın başka bir şehir. üniversiteyi kazandığımı ilk duyduğumda çok sevinmiştim sonunda ablamdan kurtuluyordum ama kazandığım şehir ıspartaydı izmir den sonra çok küçük gelen ve 2 yıldır bir türlü adapte olamadığım bu şehir tamamen bitirdi beni. hiç bir şey yapmak gelmiyor içimden bütün gün televizyon izliyorum ve yemek yiyorum tam anlamıyla tek hücreli oldum desem yeridir. boyalarımı ve fırçalarımı getirmeme rağmen bir kez bile birşeyler yapmaya yeltenemedim çünkü içimden sadece boş boş oturmak geliyor ve bu durum canını epeybi sıkmaya başladı. bu yüzden etrafımdaki insanlara sarar olurm. tam anlamıyla ne yerim belli nede yurdum, ne izmir'e aitim nede ıspartaya. keşke 30 olsam diyorum bu günlerde mesela yarın sabah uyansam ve 30 yaşında olmuş olsam. iyi bir işim olsa hayatım düzenli olsa hayatımda beni seven bir adam olsa yada evli mutlu çocuklu tabiykide kariyer sahibi olsam.... pek bi güzel olur bence.....