keşke 30 olsam!

her yaşın ayrı bir güzelliği olduğuna inananlardan değilim ne yazık ki, özellikle de 20'li yaşlar tam bir cinnet bana göre tamam 7 ile 10 yaş arası ohh keyif okula gidersin beslenme çantan full dolu olur eve gelirsin annen baban yardım eder ödevlerine tek derdin sokakta biraz daha fazla oynamak ve yerli malı haftasında okula ne götürmen gerektiği olur ohh mis vallahi. ama 20'li yaşlar öyle değil malesef. her şey 18 yaşında başlıyor önce öss stresi ardından ünv yerleşme stresi ve en sonunda ünv stresi vizeler ve finaller. tam bir dert gıcık ev sahipleri etrafında bir türlü laftan anlamayan insanlar bir türlü adapte olamadığın başka bir şehir. üniversiteyi kazandığımı ilk duyduğumda çok sevinmiştim sonunda ablamdan kurtuluyordum ama kazandığım şehir ıspartaydı izmir den sonra çok küçük gelen ve 2 yıldır bir türlü adapte olamadığım bu şehir tamamen bitirdi beni. hiç bir şey yapmak gelmiyor içimden bütün gün televizyon izliyorum ve yemek yiyorum tam anlamıyla tek hücreli oldum desem yeridir. boyalarımı ve fırçalarımı getirmeme rağmen bir kez bile birşeyler yapmaya yeltenemedim çünkü içimden sadece boş boş oturmak geliyor ve bu durum canını epeybi sıkmaya başladı. bu yüzden etrafımdaki insanlara sarar olurm. tam anlamıyla ne yerim belli nede yurdum, ne izmir'e aitim nede ıspartaya. keşke 30 olsam diyorum bu günlerde mesela yarın sabah uyansam ve 30 yaşında olmuş olsam. iyi bir işim olsa hayatım düzenli olsa hayatımda beni seven bir adam olsa yada evli mutlu çocuklu tabiykide kariyer sahibi olsam.... pek bi güzel olur bence.....

“ Daha ıssız zamanlar biliyorsun sen”..

yukarıda yazan cümleyi okuduktan sonra baya bi düşündüm evet daha ıssız zamanlarım da oldu...
ama bu başka çok başka...
gene bir sona yaklaştığımı hissediyorum ki ne zaman böyle hissetmeye başlasam en çok ihtiyacım olan insan çıkar gider hayatımdan. tamda 3 yıl öncesinde olduğu gibi tam türk filmi kıvamında aptal bir doktor çıkar karşınıza ve 2 yıl ömür biçer size ve ardından siz bütün hastanelerin kobay ı haline gelirsiniz o anda ihtiyacınız sadece sevilmektir ama hayat bir piçlik yapıcak ya ila hem aşık olduğunuz hemde en yakın dost olduğunuz herif bir anda siktirip gider. sonra siz tek başınıza mücadele etmeye çalışırsınız tam oldu düzeldim başardım derken hoppp başka biri çıkar karşınıza onu seversiniz değerlidir sizin için ama herşey yolunda ya hayat gene bir piçlik yapar ve dedeniz felç geçirir babanız kalp kirizi ve ardından babannenizin beyninde tümör olduğu ortaya çıkar müdahale edilmezse bir ay sonra öleceği söylenir ardından sizin hastalığınız yenilemeye başlar ve hayatınızda gene en yakın dostunuz arkadaşınız olarak gördüğünüz adamla aranız açılır. açılır çünkü siz kendinizde değilsinizdir saçma sapan hareketler yaparsınız ve bu böyle uzar gider....

başka birinin azından kendi hikayemi anlatmak işime geliyor sanırım. belkide daha az üzülüyorum yazarken kim bilir... şu aralar istediğim tek şey uyumak ama onuda küçük renkli şeyler olmadan yapamaz haldeyim. ve sanırım sevgiye  muhtaç olarak ölüm gidicem ve en korktuğum şeyde yanlız ve sevgisiz ölmek.

Okura Not: çok melankoli bir yazı oldu farkındayım ama buda benim bir çeşit içimi dökme şeklim....

21 yıl sonra gelen kar...

             
                                  Nefret edilen şehirler tek bir kişiyle Ütopya olur!

Three Wishes - The Pierces

Bazen sadece korkarsın!

bazen sadece korkarsın!

insan bilmediği şeylerden korkarmış, peki ya bildiklerinden korkuyorsan...
bugün hem güzel hemde berbattı sabah güzel bir sesle uyandım dışarıda kar yağıyordu ki burası izmir 21 yıl aradan sonra ilk kez yağıyordu hemen koşup anneme seslendim ve ardından banyoya girdim o dakikadan sonra çoğu şey değişti. ben bugün tam tamına 3 yıl öncesine gittim. korkuyorum sadece korkuyorum hepsi bu...

keşkeler...

ismail abi : ben de üzülüyorum, bazen çok üzülüyorum ama sonra biraz zaman geçince geçiyor işte.
mecnun: nasıl geçiyor ya?
ismail abi : mesela şekerpare'yi özlüyorum, sonra çok üzülüyorum ama sonra gelmeyeceğini bildiğim için sonra üzülmüyorum.geçiyor.
mecnun: gelmeyeceği, nasıl ya olur mu öyle şey? ceketin onda.
ismail abi : e işte ceketim onda ama ben de o kadan aptal bi adam değilim ama mecnun.
mecnun: estağfurullah abi.
ismail abi : çünkü gelmeyeceğim dedi. eğer geleceğim deseydi belki döner diye beklerdim ama gelmeyeceğim bekleme beni dedi. ben de o yüzden beklemiyorum. bir de bana sen çok iyi bir adamsın dedi. bir de çok güzel gözlerin vardı değil mi?
mecnun: hee kocaman gözleri vardı.
ismail abi : hee, işte ben de o yüzden, keşke diyorum ona sadece onu sevebildiğimi söyleseydim, ben çünkü ona hiç onu sevdiğimi söylemedim ya, o hiç benim onu sevdiğimi bilmiyor. bir de keşke onu anlatacığım bir kaç, bir sürü şeyler vardı, onları anlatabilseydim keşke

huzurlu pazar ;)

uzun zamandan sonra ilk defa güzel bir pazar günü geçirdim. bayan e. ile sabah bir güzel kahvaltımızı yapıp ardından kızlar ağasına gittik. kahvelerimizi yudumlarken bir güzel dertleştik ardından bay G. katıldı bize bay E. ye veda edip ardından bay G. ile sinemaya gittik ''kurtuluş son durak'' a mükemmel bir filmdi izlemeyenlere şiddetle tavsiye ediyorum. ve bu pazar günü anladım ki susarakta anlaşabildiğim ve huzur bulduğum insanlar var hayatımda... =)) bütün bir haftanın güzel geçmesi dileğiyle öperim kocamannnn

bekle...

Joel: Bekle.
Clementine: Neden?
Joel: Bilmiyorum. Ama bekle...