evrene mesaj vol. 1

2012 de böyle bir odam olucakk evett evet olucak biliyorummmm =))

=))

böyle bir çocuğum olucağını bilsem bir gün bile beklemeden evlenirim allahıma =))

=(

hep daha fazlasını istemek, kendime engel olamamak kötü bir şey çok kötü bi şey hemde.
bu sebepten dolayı çevremdeki insanları özellikle de bay G. yi kırıyorum.bazen saçmaladığımın farkına varıyorum düzeltmeye çalışıyorum çabaladıkça daha çok dibe batıyormuşum gibi hissediyorum.hepsi bu....

kendine iyi gelmek...

biri var beni düşünen bunu biliyorum ve bunu bilmek bana güven veriyor. dün akşam gene kötüydüm biraz moralim bozuktu pc de kendimi ve beynimi oyalamaya çalışıyordum ki bir anda elektirikler kesildi ve ben yeni ergenler gibi mum ışığında oturdum. bay G. aradı sonra uzun uzun konuştuk onunla o bana kızdı ben ona hak verdim ve telefonu kapatınca kendimi iyi hissettiğimi fark ettim. ve ona''bana iyi geliyorsun '' diye bir msj attım onun bana verdiği cvp ise bütün gece kendimi dinlememe sebep oldu ve bu iyi birşeydi uzun zamandır kendimi dinlemediğimi fark ettim. msj da şöyle yazıyordu''saçmalama. ben sana sadece ayna tutuyorum. sen kendine iyi geliyorsun'' . birinin bana ayna tutması sanırım ihtiyacım olan birşey ve bu yüzden seviyorum ben bay G. yi. ve bi insanın kendisine iyi gelmesi de güzel bişey ;)

Ben bugün, sanılanın aksine birine mesaj atmamanın, konuşmamanın, ondan bahsetmemeye çalışmanın, adını duyunca konuyu değiştirmenin, umursamamak değil de, umursamak olduğunu öğrendim.
Hem de, öyle bir umursamak ki, onun tarafından umursanmadığını bildiğind.. Neyse bunlar çok saçma şeyler zaten.

ait olma

bir yere ait olma duygusu... uzun zamandır hissedemiyorum bu duyguyu.
ıspartaya ait deilim okuduğum bölüme ait değilim izmire ait deilim yorumdum artık nereye ait olduğumu anlamaktan...
özlüyorum eskiyi güzeli acıtanı. sanırım eskiye aitim ben eski antika bir vazo gibi. eskiyi düşündükçe acı ve mutluluk hissediyorum ama huzurlu oluyorum bence önemli olanda huzurlu olmak.annemi özlüyorum bu özlem son günlerde daha bir fazlalaştı.
dengem alt üst bu aralar kızılıcak olaylara çok ılımlı normal olaylarada fazla tepki veriyorum. çevremdeki insanları kırıyorum sürekli çözüm bulamıyorum hiç bir şeye halbuki çözüm genelde gözümün önünde dururken. kötü müyüm bilmiyorum kötü deilmde yorgunum hemde çok yorgun huzura ihtiyacım var sanırm. huzurlu bir şekilde uyumaya.
huzursuzum çünkü annemle babamın o kadar çaba vermesine karşı o kadar iyi olmalarına karşı ben düşüncesiz biriyim onlara layık bir evlat olmayı başaramıyorum. hiç bir şekilde ders çalışmıyorum ama onlarla ne zaman telefonda konuşsam ders çalışıyorum die yalan söylüyorum. huzursuz olmam bu yüzden sanırım her neyse öyle işte uzun lafın kısası buraya ait deilm burada mutlu deilim. ama bir şehre bir adama ait olmak güzel bir duygu olsa gerek...

Kar, akşamüstlerinde bir ağrı, sabah vakti mühim bir farkındalık ve gece, onulmaz bir yaraya, bulunmaz bir ilaç oluyor, eski zamanlardan kalma. Karanlığın ellerine yakılmış beyaz kına, bir türkü sesini de beraberinde indiriyor göğün orta yerinden...

karmakarışık...

bu aralar hayatım tamamiyle karmaşık...
dersler vizeler salak saçma insanlar sıkıcı ısparta hepsi birden geliyorlar üstüme...
izmiri özledim annemi özledim bay G. yi özledim kordonu özledim boyoz'u özledim ve bir çok şeyi daha. geleli daha 4 gün olmasına rağmen aylardır buradaymışım gibi geliyor. sevmiyorum bu şehri katlanamıyorum buradaki insanlara... ve eminim ki onlarda beni sevmiyor.çok şey var söylemem gereken ama söyleyemiyorum ve bunca şeyin yükünü taşıyamıyorum artık.

söylemem gerek biliyorum ama yapamıyorum çünkü sonuçlarından korkuyorum... kaybetmekten gene üzülüp kahrolmaktan korkuyorum...bunca şeyi düşündükten sonra defter ve kitap yığını masanın üzerinde gene sınav çalışmaya çalışırken buluyorum kendimi....
ve masam gibi kafamda karmakarışık aradığımı bulamıyorum!