beni üzdüğü zamanlarda bile yokluğunu hissetmek beni korkuturdu....

geldi ve gitti....
yaralarım o varken kapandı.
sonra sonra gene açıldı ve kanamaya devam etti. ona söylemek istediğim bir sürü şey vardı kızıcaktım ona bağırıcaktım ama onu kapıda gördüğüm an herşey bitti bütün acılarım geçti azım dilim tutuldu resmen ama gidince....
o yanımdayken omzuna yaslandım ve ağladım uzun uzun ağladım söylemek istediklerimi anlasın istedim ve oda anladı oda üzüldü ama gene de gitti... belki isteyerek belkide istemeyerek ama gitti. ellerinden tuttum uzun uzun yüzüne baktım her bir detayını ezberlemeye çalıştım çünkü biliyordum bir daha asla bu kadar yakın olamıycaktık yüzüne baka baka ezberlemeye çalıştım ve ağladım o anda dünya dursun biz öyle kalalım istedim ama olmadı.
sonra gitme vakti geldi aşağı indik otobüsü beklemeye başladık ve kafamın arka planında ''yüreğime basa basa içimden yar gidiyor ağlama iki gözüm biraz daha dur'' diye ahmet kayanın şarkı sözleri geçiyordu o anda otobüs gelmesin bir aksilik çıksın ve biz biraz daha öyle kalalım istedim ama olmadı otobüs geldi sarıldım ona kokusunu çektim içime ve o otobüse bindi. otobüs hareket etti ben olduğum yere çakılmış gibi haraket edemedim otobüs gözden kaybolana kadar durdum orada öylece... arkasından baktım uzun uzun sonra eve çıktım yattım onun kokusunun sindiği yastığa sımsıkı sarıldım ve uyudum.....
hepsi bu geldi ve gitti....

bir gece...

ben çok savaştım ve çok acı çektim...
dün bütün gece camın önünde oturduktan sonra kalktım banyoya girdim ve aynada kendime baktım uzun uzun dedim ki kendime bu sen olmazsın bu kadar acı fazla bu kadar yanlızlık bu kadar caresizlik fazla bu bedene dedim ve tekrar camın önüne döndüm uzun uzun düşündüm ve yeni bir karar aldım bu kararı ne kadar uygulaya bilirim bilmiyorum ama aldım işte. aldığım karar beklemek ama beklerkende hayatımı düzene sokmak ztn bay G. benim kaderim bunu hissediyorum ve o yüzden şu anda o kiminle olmak istiyorsa onunla olsun sonuçta bir gün gelicek ve bu yaptıklarından pişman olmuş bir şekilde bana geri gelicek bunu adım kadar biliyorum o yüzden artık sadece bekliyorum...
yarın gece burada olucak bay G. bir yandan deli gibi istiyorum gelmesini bir yandan da istemiyorum çünkü geldiğinde vakit hemen geçicek ve o gidecek. gelmesini istiyorum çünkü çok özledim onu kokusunu herşeyini bugün hemen geçsin ve hemen gelsin en iyisi onu görünce acım biraz da olsa hafiflicek buna inanıyorum...

ilerlemeyen bir hayatım var sar başa yaşadığım...

bir insan bir şeyde bile mutlu olamaz mı ya?
öyle boktan ki hayatım ailevi sorunlar aptal bir aşk çaresiz bekleyiz... ilerlemeyen bir hayatım var hep sar başa yaşıyorum ve etrafımdaki herkez ağız birliği yapmış gibi geçer zamana ihtiyacın var amay koy gitsin gibisinden konuşuyor. zaten sen daha iyilerine layıksın fln iyide ben istemiyorum ki daha iyisini ben onu istiyorum. kendimi lunaparkta oyuncağı elinden alınmış ama ennesi yada babası bunu fark etmemiş ağlayan bir çocuk gibi hissediyorum ne kadar ağlasada bağırsada sesini duyan yok olmuycakta çocuk orada o acıyı çekicek ve biri onu sürükleyerek götürücek olan gene o çocuğa o çektiği acıya olucak hepsi bu...
son 1 aydır ölmeyi düşünüyorum her gece her gece sabah bir daha uyanmamayı dileyerek uyuyorum bu kadar acı çok fazla geliyor kaldıramıyorum artık bitsin istiyorum herşey herşey bitsin....

bazen canınız çok acır...

canım çok acıyor hiç bir şey yapamıyorum sadece uzaktan izliyorum elim kolum bağlı ne yapmam gerekiyor bilmiyorum... şöyle düşünün yok yüksek bir binanın 1. katındasınız en yukarıdakilerin ne kadar mutlu olduğunu biliyorsunuz ama sizde fena değilsiniz hani bir şekilde 1. katta da mutlu olmayı deniyorsunuz sonra biri geliyor birden aniden tututor elinizden yavaş yavaş en üst kata kadar çıkarıyor sizi siz hayatınızda hiç olmadığınız kadar mutlu oluyorsunuz herşey süper derken en üst kata geliyorsunuz ve o insan size hiç acımadan yukarıdan aşağa atıyor ve sizin her yeriniz paramparça oluyor ve o kişi geçmiş karşınıza sadece üzgünüm diyor boşver unut herşeyi biz dost olalım diyor canınız ne kadar yandığını bilmiyor ama işte sizin canınız çok acıyor eliniz kolunuz bağlı sadece bu acıyı çekip onların mutluluğunu izlemek kalıyor size....

bazen...

bazen
arkana yaslanıp şöyle bir kendini dinlemek istediğinde
sırtına batan gerçekler vardır.

kabullenmek...

kabullenmek sözlük karşılığı; kabul etmek, benimsemek....
bu kadar zor olmamalı baksana türk dil kurumun da karşılığı sadece kabul etmek ve benimsemek olarak geçiyor ve bu 2 kelime hayatınızın içine sıçabiliyor. canın çok acıyor gün aşırı ambulansla hastanelere taşınıyorsun nefes alamıyorsun serumlar iğneler oksijenler alıyorsun ne için sadece bu boktan 2 kelime için....ellerin barın her bir yerin kıpkırmızı kanıyor tırnak izleri dolu her aynaya baktığında kendin den bir kez daha nefret ediyorsun. hayat bu şekilde olmaz 5 gün sonra doğum günüm ama ben hiç mutlu değilim çünkü çok kötü bir doğum günü hediyesi aldım hemde 2 hafta öncesinden....ama işte o 2 kelime sadece o boktan 2 kelime hayatımı mahvetmeye yetiyorda artıyor bile.....

hayatımın bu dönemini en iyi açıklayan şarkı bu olsa gerek....

çok mu yanlızım ne...?

bazen yanlızlıktan ne yapıcağınızı şaşırısınız bende kendimi sanata vermiş bulunmaktayım acıları unutmak için yardımcı oluyor gibi oluyor ne bileyim öyle bişiler işte....
sabahın bir körü uyanıyorum kahvaltı hazırlıyorum ama sadece çayla sigara içip kalkıyorum sonra onları yıkıyorum evi temizliyorum tekrar yemek yapıyorum resim yapıyorum fln fln bu bütün gün boyunca böyle devam ediyor arada okula gidip geliyorum fln fln... ne kadar çok şey yaparsam fayda sayıyorum çünkü ne zaman yapıcak bir şey kalmıyor ben kendi kendimle kalıyorum o zaman acı daha da çoğalıyor nefes almam o denli zorlaşıyor... geçicek biliyorum ama bir türlü geçemiyor işte o zaman denilen lanet şey bir an önce geçsin çünkü yoksa ben benden geçmiş olucam.....