bazen canınız çok acır...

canım çok acıyor hiç bir şey yapamıyorum sadece uzaktan izliyorum elim kolum bağlı ne yapmam gerekiyor bilmiyorum... şöyle düşünün yok yüksek bir binanın 1. katındasınız en yukarıdakilerin ne kadar mutlu olduğunu biliyorsunuz ama sizde fena değilsiniz hani bir şekilde 1. katta da mutlu olmayı deniyorsunuz sonra biri geliyor birden aniden tututor elinizden yavaş yavaş en üst kata kadar çıkarıyor sizi siz hayatınızda hiç olmadığınız kadar mutlu oluyorsunuz herşey süper derken en üst kata geliyorsunuz ve o insan size hiç acımadan yukarıdan aşağa atıyor ve sizin her yeriniz paramparça oluyor ve o kişi geçmiş karşınıza sadece üzgünüm diyor boşver unut herşeyi biz dost olalım diyor canınız ne kadar yandığını bilmiyor ama işte sizin canınız çok acıyor eliniz kolunuz bağlı sadece bu acıyı çekip onların mutluluğunu izlemek kalıyor size....

bazen...

bazen
arkana yaslanıp şöyle bir kendini dinlemek istediğinde
sırtına batan gerçekler vardır.

kabullenmek...

kabullenmek sözlük karşılığı; kabul etmek, benimsemek....
bu kadar zor olmamalı baksana türk dil kurumun da karşılığı sadece kabul etmek ve benimsemek olarak geçiyor ve bu 2 kelime hayatınızın içine sıçabiliyor. canın çok acıyor gün aşırı ambulansla hastanelere taşınıyorsun nefes alamıyorsun serumlar iğneler oksijenler alıyorsun ne için sadece bu boktan 2 kelime için....ellerin barın her bir yerin kıpkırmızı kanıyor tırnak izleri dolu her aynaya baktığında kendin den bir kez daha nefret ediyorsun. hayat bu şekilde olmaz 5 gün sonra doğum günüm ama ben hiç mutlu değilim çünkü çok kötü bir doğum günü hediyesi aldım hemde 2 hafta öncesinden....ama işte o 2 kelime sadece o boktan 2 kelime hayatımı mahvetmeye yetiyorda artıyor bile.....

hayatımın bu dönemini en iyi açıklayan şarkı bu olsa gerek....

çok mu yanlızım ne...?

bazen yanlızlıktan ne yapıcağınızı şaşırısınız bende kendimi sanata vermiş bulunmaktayım acıları unutmak için yardımcı oluyor gibi oluyor ne bileyim öyle bişiler işte....
sabahın bir körü uyanıyorum kahvaltı hazırlıyorum ama sadece çayla sigara içip kalkıyorum sonra onları yıkıyorum evi temizliyorum tekrar yemek yapıyorum resim yapıyorum fln fln bu bütün gün boyunca böyle devam ediyor arada okula gidip geliyorum fln fln... ne kadar çok şey yaparsam fayda sayıyorum çünkü ne zaman yapıcak bir şey kalmıyor ben kendi kendimle kalıyorum o zaman acı daha da çoğalıyor nefes almam o denli zorlaşıyor... geçicek biliyorum ama bir türlü geçemiyor işte o zaman denilen lanet şey bir an önce geçsin çünkü yoksa ben benden geçmiş olucam.....

ben ölemedim bir türlü vurgun vurgun üstüne....

son günler de nasıl yaşadığımı inan bende bilmiyorum ya sürekli uyuyorum yada sürekli yemek yapıyorum ama hiç birini yemiyorum sadece dolabı dolduruyorum... kötüyüm hemde çok kötü ne yapmaya çalışıyorum bilmiyorum. hayatım ne yana doğru kayıyor bilmiyorum aslında bir çok şeyi bilmiyorum sadece canım acıyo...
bu sabah uyandığım da aynada kendimle karşılaştım ve kendimi tanıyamadım gözlerimin altı mosmor olmuş saçlarım inanılmaz yağlı banyo inanılmaz derecede pis durdum öyle aynanın karşısında ve kendimle konuşmaya başladım '' ne yapmaya çalıyorsun sen? '' dedim kendime ve hiç bir cevap veremedim aynadaki kendime geri döndüm yattım hepsi bu...sonra kalktım tekrar banyo yaptım uzun uzun suyun altında kaldım eğer suyun altındayken ağlarsanız belli olmaz bunu fark ettim bugün sonra banyoyu temizledim saçlarımı düzleştirdim makyaj yaptım aynada gülümsedim kendime tamam dedim geçicek zamanla birden değil sonra oturdum öylece kahve yaptım kendime camın kenarına oturdum onu içtim hayal kurdum birazcık herşey tamam da bir içimin acısı geçmedi birde midemdeki ağrı.....

Siz benim neden sustuğumu Nerden bileceksiniz

davetsizce gelen misafir....

daha 5 gün önce yazmıştım bir şeyler vardı çok belliydi uzaklaşıyorun ve dün gece sebebi belli oldu.
üzüldüm canımdan can çıktı ve ben gene bir köşeye sinmiş ağlıyorum demiştim zaten bu senaryonun sonu belli diye ki aynısı oldu...hep böyle oluyor ve sanırım kendimle ilgili çözemediğim sorunlarım var....
biri çıkıp geliyor ve sizin bütün hayallerinizi umutlarınızı bir kalemde silip atıyor hayatınızın azına sıçıyor ve olan gene size oluyor... çok kötüyüm nefes almakta zorlanıyorum istediğim tek şey uyumak haplar olmadan bunu yapmam imkansız halde uyurken canım acımıyor ama gözlerimi açtığım anda kalbim sıkışıyor nefes alamıyorum ağlıyorum ve tekrardan bir hap içip hayaller kurarak uykuya dalıyorum. geçicek biliyorum canım daha az acıycak bi zaman sonra ama iste o zaman geçmek bilmiyor bir türlü. olanların hepsi kötü bir rüya olsa ve ben onun güzel mesajlarıyla uyansam diye yalvarıyorum ama olmuyor. neyse bu kadar sosyalleşme yeter uyumak istiyorum....